22. Pułk Artylerii Lekkiej (1944-1945)
22. Pułk Artylerii (1945-1946)
22. Pułk Artylerii Lekkiej (1946-1955)
22. Pułk Artylerii (1955-1957)
106. Dywizjon Artylerii Haubic (1957-1958)
22. Pułk Artylerii (1958-1993)
5. Pułk Artylerii (1993-1998)
5. Pułk Artylerii Mieszanej (1999-2001)
5. Pułk Artylerii (2001-2003)
5. Lubuski Pułk Artylerii (2003-2020)
5. Lubuski Pułk Artylerii im. gen. artylerii koronnej Marcina Kątskiego (2020-obecnie)
22. Pułk Artylerii (1945-1946)
22. Pułk Artylerii Lekkiej (1946-1955)
22. Pułk Artylerii (1955-1957)
106. Dywizjon Artylerii Haubic (1957-1958)
22. Pułk Artylerii (1958-1993)
5. Pułk Artylerii (1993-1998)
5. Pułk Artylerii Mieszanej (1999-2001)
5. Pułk Artylerii (2001-2003)
5. Lubuski Pułk Artylerii (2003-2020)
5. Lubuski Pułk Artylerii im. gen. artylerii koronnej Marcina Kątskiego (2020-obecnie)

RYS HISTORYCZNY
Historia pułku zaczyna się w zasadzie w roku 1944 w lipcu kiedy to został sformowany jako 22. Pułk Artylerii Lekkiej w składzie 5. Dywizji Piechoty. Po wykonaniu zadań związanych z ochroną granic po zakończeniu II Wojny Światowej pułk na podstawie rozkazu Naczelnego Dowódcy WP nr 0305/Org. z dnia 10 listopada 1945 roku w terminie do dnia 15 grudnia 1945 roku został przeformowany na etat pokojowy nr 2/3 o stanie osobowym 725 wojskowych i 1 kontraktowy oraz przemianowany na 22. Pułk Artylerii, następnie został skierowany do garnizonu w Skwierzynie, jednak to nie był koniec jego dyslokacji. Do jego obecnego garnizonu Sulechów pułk został przeniesiony w roku 1946. W pierwszych latach po wojnie, żołnierze pułku brali udział w oczyszczaniu z min powiatu sulęcińskiego oraz pomagał w akcji powodziowej. Do kolejnej reorganizacji doszło szybko, bo na podstawie rozkazu Naczelnego Dowódcy WP nr 046/Org. z dnia 27 lutego 1946 roku w terminie do dnia 31 marca 1946 roku przeformowano go na etat nr 2/52 o stanie osobowym 685 wojskowych i 5 kontraktowych i przemianowano go znowu na 22. Pułk Artylerii Lekkiej. Również w 1946 roku pułk otrzymał 4-cyfrowy numer jednostki wojskowej którym posługuje się do dziś. W tym samym roku pułk na podstawie rozkazu Naczelnego Dowódcy WP nr 0208/Org. z dnia 22 listopada 1946 roku w terminie do dnia 31 grudnia 1946 roku kolejny raz przeformowano tym razem na etat nr 2/62 o stanie osobowym 708 wojskowych i 9 kontraktowych. Etat ten nie utrzymał się długo, gdyż rozkazem Naczelnego Dowódcy WP nr 052/Org. z dnia 17 lutego 1947 roku pułk przeformowano w terminie do dnia 20 marca 1947 roku na etat nr 2/72 o stanie osobowym 559 wojskowych i 3 kontraktowych. Ten etat również nie przetrwał długo, na mocy rozkazu MON nr 0168/Org. z dnia 16 września 1948 roku w terminie do dnia 30 października 1948 roku pułk przeformowano na etat nr 2/78 o stanie osobowym 575 wojskowych. Kolejna zmiana to rozkaz MON nr 0056/Org. z dnia 30 marca 1949 roku na mocy którego w terminie do dnia 1 listopada 1949 roku jednostkę przeformowano na etat nr 2/86 o stanie osobowym 970 wojskowych i 6 kontraktowych. W roku 1949 pułk otrzymał swój sztandar , w tym czasie pułk osiągał bardzo dobre wyniki szkoleniowe co potwierdziło zajęcie przez pułk II miejsca w strzelaniach artyleryjskich na szczeblu dywizji.
Rok 1950 przyniósł dużą zmianę dla pułku, na podstawie rozkazu MON nr 0011/III z dnia 25 lutego 1950 roku w terminie do 30 września 1950 roku pułk zmienił podporządkowanie z podległości pod 5. Dywizję Piechoty na podległość pod 4. Dywizję Piechoty. Tego samego roku pułk wpisano do pierwszego planu mobilizacyjnego PM-1, wg którego pułk miał na czas "W" przejść na etat wojenny nr 02/3. Rok później na mocy rozkazu MON nr 0045/Org. z dnia 17 maja 1951 roku w terminie do 1 grudnia 1951 roku pułk przeformowano na etat nr 2/121 o stanie osobowym 833 wojskowych i 31 kontraktowych, jednocześnie etat wojenny zmienił się na etat nr 02/29. Etat ten utrzymano w kolejnym planie mobilizacyjnym PM-53 wprowadzonym w 1953 roku.
W roku 1955 na podstawie rozkazu MON nr 0046/Org. z 28 sierpnia 1955 roku zmieniono nazwę pułku na 22. Pułk Artylerii oraz w terminie do 20 grudnia 1955 roku przeformowano go na etat nr 2/188 o stanie osobowym 563 wojskowych i 14 kontraktowych. Pod koniec 1955 roku w znowelizowanym planie mobilizacyjnym ZPM-53 pułk otrzymał etat wojenny nr 02/75. Natomiast do dużej zmiany doszło w 1957 roku, na podstawie rozkazu MON nr 0025/Org. z dnia 2 kwietnia 1957 roku w terminie do 15 sierpnia 1957 roku pułk przeformowano na etat nr 5/205 o stanie osobowym 295 wojskowych i 2 kontraktowych oraz przemianowano na 106. Dywizjon Artylerii Haubic, co ciekawe jednostka na czas "W" miała się przeformowywać w 22. Pułk Artylerii. Jednostka jako dywizjon przetrwała tylko nieco ponad rok, gdyż rozkazem MON nr 0010/Org. z dnia 2 października 1958 roku w terminie do dnia 1 grudnia 1958 roku przeformowano dywizjon na etat nr 2/242 o stanie osobowym 333 wojskowych i 7 kontraktowych oraz przemianowano spowrotem na 22. Pułk Artylerii. W roku 1960 pułk otrzymał nowy sztandar ufundowany przez społeczeństwo Ziemi Lubuskiej. W 1962 roku w związku z przeformowaniem dywizji na zmechanizowaną, również pułk na podstawie zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP nr 023/Org. z dnia 7 marca 1962 roku w terminie do dnia 30 października 1962 roku pułk przeformowano na etat nr 5/327 o stanie osobowym 318 wojskowych i 6 pracowników cywilnych. Kolejne lata były spokojne, aż do 1966 roku, wtedy to rozwinięto znacznie stan pułku na czas "P", na mocy zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP nr 0145/Org. z dnia 15 listopada 1966 roku w terminie do dnia 31 grudnia 1967 roku pułk przeformowano na etat nr 5/389 o stanie osobowym 799 wojskowych i 9 pracowników cywilnych. 16 kwietnia 1968 roku pułk po raz pierwszy obchodził swoje święto, wtedy też odsłonięto na terenie koszar pomnik ku czci żołnierzy pułku poległych w II Wojnie Światowej. Również w roku 1968 wydzielone siły z pułku brały udział w interwencji w Czechosłowacji. W roku 1971 pułk otrzymał medal „Za osiągnięcia w służbie wojskowej”. Rok 1981 to między innymi wprowadzenie stanu wojennego, wydzielone siły pułku pełniły służbę patrolową w Warszawie i Pruszkowie, po czym w styczniu 1982 powróciły do garnizonu Sulechów. W roku 1987 pułk został uzbrojony w nowe haubice 2S1 „Goździk”. W roku 1990 pułk podporządkowano 5. Dywizji Zmechanizowanej, następnie w roku 1993 na podstawie zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP nr 015/Org z 4 czerwca 1993 roku zmieniono nazwę pułku na 5. Pułk Artylerii, a w listopadzie 1994 pułk otrzymał nowy sztandar. Kolejne lata to intensywne szkolenie i kolejne przemiany, z dniem 1 stycznia 1999 pułk zreorganizowano na 6 dywizjonowy i zmieniono mu nazwę na 5. Pułk Artylerii Mieszanej (decyzja MON nr Pf-54/Org). Jednak stan ten nie pozostał na długo 31 marca 2001 rozformowano 5. Pułk Artylerii Mieszanej i sformowano na nowo 5. Pułk Artylerii składający się z 2 dywizjonów artylerii samobieżnej i dywizjonu artylerii rakietowej oraz pododdziałów dowodzenia i logistycznych. W tym samym roku w maju 2001 pułk wszedł w podporządkowanie 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego. W związku z reorganizacją jednostek artylerii na mocy Decyzji MON Nr Z-20/Org./P1 z dnia 9 marca 2011 roku 5.Pułk Artylerii w terminie do 31 grudnia 2011 roku przeformował się na nowy etat zwiększający znacznie stan osobowy jednostki i jej rozwinięcie, część sprzętu przejęto z rozformowywanego 2. Pułku Artylerii w Choszcznie, jednocześnie jednostkę z dniem 1 stycznia 2012 roku podporządkowano Dowódcy Wojsk Lądowych.

Brama wjazdowa do jednostki (fot. z zasobów 5 pa)
TRADYCJE, PATRON i ŚWIĘTA
DECYZJA Nr 50/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 23 lipca 1993 r. w sprawie przejęcia dziedzictwa tradycji oraz ustanowienia dorocznego święta 5 Pułku Artylerii w Sulechowie
Dla zachowania w pamięci bohaterskich czynów bojowych formacji artyleryjskich Wojska Polskiego . . . z dniem 15 września 1993 r.
p o l e c a m :
1. 5 Pułkowi Artylerii przejąć dziedzictwo i z honorem kontynuować tradycje:
a) Artylerii Cekhauzu Kamienieckiego 1649-1790;
b) V Brygady Artylerii Cekhauzu Kamienieckiego 1790-1792;
c) Kompanii Artylerii "Dywizji Polskiej" 1808-1813;
d) Kompanii 5 Lekkiej Artylerii Pieszej 1831;
e) 5 Lwowskiego Pułku Artylerii Lekkiej 1918-1939;
f) 6 Lwowskiego Pułku Artylerii Lekkiej 1941-1947;
g) 5 Wileńskiego Pułku Artylerii Lekkiej 1941-1947.
2. Doroczne święto obchodzić w dniu 7 listopada.
DECYZJA Nr 55/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 6 marca 2002 r. w sprawie wprowadzenia odznaki pamiątkowej, oznaki rozpoznawczej i proporczyka na beret 5 Pułku Artylerii w Sulechowie.
Na podstawie § 4 ust. 1 i 2 zarządzenia Nr 28/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 maja 1996 r. w sprawie odznak pamiątkowych i odznak absolwentów oraz oznak dla celów rozpoznawczych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. Rozk. MON poz. 178 i z 1998 r. poz. 64) oraz w związku z pkt 2 rozkazu Nr 1/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 stycznia 1991 r. w sprawie dziedziczenia i kultywowania tradycji oręża polskiego (Dz. Rozk. MON poz. 1) — po zasięgnięciu opinii Komisji Historycznej do Spraw Symboliki Wojskowej
ustalam:
1. Wprowadza się odznakę pamiątkową, oznakę rozpoznawczą i proporczyk na beret 5 Pułku Artylerii w Sulechowie, zwane dalej odpowiednio „odznaką”, „oznaką” oraz „proporczykiem”.
DECYZJA Nr 197/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 10 lipca 2003 r. w sprawie nadania nazwy wyróżniającej 5 Pułkowi Artylerii w Sulechowie
Dla podkreślenia więzi łączących żołnierzy 5 Pułku Artylerii ze społeczeństwem Ziemi Lubuskiej i dla upamiętnienia ponad 50-letniego stacjonowania tego Pułku na Ziemi Lubuskiej, na podstawie postanowień rozkazu Nr 1/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 stycznia 1991 r. w sprawie dziedziczenia i kultywowania tradycji oręża polskiego (Dz. Rozk. MON poz. 1) ustalam, co następuje:
1. 5 Pułk Artylerii w Sulechowie przyjmuje nazwę wyróżniającą „Lubuski”.

Oznaka rozpoznawcza na mundur (zatwierdzona decyzją nr 55/MON z 6 marca 2002)

Proporczyk na beret (zatwierdzony decyzją nr 55/MON z 6 marca 2002)
DECYZJA Nr 43/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 12 lutego 2014 r. w sprawie przejęcia dziedzictwa tradycji przez pododdziały 5. Lubuskiego Pułku Artylerii
1. Niżej wymienione pododdziały, wchodzące w skład 5. Lubuskiego Pułku Artylerii w Sulechowie przejmują i z honorem kultywują tradycje następujących jednostek artyleryjskich:
1) Dywizjon Dowodzenia – 1. Dywizjonu Pomiarów Artylerii (1927-1939);
2) 1. Dywizjon Artylerii Samobieżnej – 1. Pułku Artylerii Polowej (Lekkiej) Legionów (1914-1939);
3) 2. Dywizjon Artylerii Samobieżnej – 9. Pułku Artylerii Ciężkiej (1919-1939);
4) 3. Dywizjon Artylerii Rakietowej – 3. Pułku Artylerii Ciężkiej (1918-1939);
5) 4. Dywizjon Artylerii Rakietowej – 18. Pułku Artylerii Lekkiej (1919-1939);
6) Batalion Logistyczny – 22. Kompanii Zaopatrzenia Artylerii 2. Grupy Armii II Korpusu (1943-1945).
DECYZJA Nr 74/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 5 kwietnia 2016 r. w sprawie wprowadzenia oznaki rozpoznawczej 1. Dywizjonu Artylerii Samobieżnej 5. Lubuskiego Pułku Artylerii
Na podstawie art. 2 pkt 1 i 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 189 i 852 oraz z 2014 r. poz. 932) oraz § 1 pkt 7 lit. d i § 2 pkt 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. Nr 94, poz. 426 oraz z 2014 r. poz. 933), w związku z § 34 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 maja 2009 r. w sprawie określenia innych znaków używanych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 82, poz. 689 oraz z 2013 r. poz. 1636) – po zasięgnięciu opinii Komisji Historycznej do Spraw Symboliki i Tradycji Orężnych – ustala się, co następuje:
§ 1 . Wprowadza się oznakę rozpoznawczą, zwaną dalej „oznaką”, 1. Dywizjonu Artylerii Samobieżnej 5. Lubuskiego Pułku Artylerii.
§ 2 . Zatwierdza się wzory oznaki, stanowiące załączniki Nr 1 i Nr 2 do decyzji.
§ 3 . Decyzja wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

WZÓR GRAFICZNY OZNAKI ROZPOZNAWCZEJ
1. DYWIZJONU ARTYLERII SAMOBIEŻNEJ 5. LUBUSKIEGO PUŁKU ARTYLERII
NA MUNDUR WYJŚCIOWY

WZÓR GRAFICZNY OZNAKI ROZPOZNAWCZEJ
1. DYWIZJONU ARTYLERII SAMOBIEŻNEJ 5. LUBUSKIEGO PUŁKU ARTYLERII
NA MUNDUR POLOWY
DECYZJA Nr 6/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 11 stycznia 2017 r. w sprawie wprowadzenia oznaki rozpoznawczej Dywizjonu Artylerii Rakietowej 5. Pułku Artylerii
Na podstawie art. 2 pkt 1 i 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 189 i 852 oraz z 2014 r. poz. 932) oraz § 1 pkt 7 lit. d i § 2 pkt 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. poz. 426 oraz z 2014 r. poz. 933), w związku z § 34 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 maja 2009 r. w sprawie określenia innych znaków używanych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 689 oraz z 2013 r. poz. 1636) – po zasięgnięciu opinii Komisji Historycznej do Spraw Symboliki Wojskowej i Tradycji Orężnych – ustala się, co następuje:
§ 1. Wprowadza się oznakę rozpoznawczą, zwaną dalej „oznaką”, Dywizjonu Artylerii Rakietowej 5. Pułku Artylerii.
§ 2. Zatwierdza się wzór oznaki, stanowiący załącznik do decyzji.
§ 3. Decyzja wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

WZÓR GRAFICZNY OZNAKI ROZPOZNAWCZEJ
DYWIZJONU ARTYLERII RAKIETOWEJ 5. PUŁKU ARTYLERII
STRUKTURA
- dowództwo
- dywizjon dowodzenia
- batalion logistyczny
- 1.dywizjon artylerii samobieżnej
- 2.dywizjon artylerii samobieżnej
- 3.dywizjon artylerii rakietowej
- 4.dywizjon artylerii rakietowej
Obecnie pułk jest wyposażony w zestawy BM-21 oraz haubice samobieżne 2S1 „Goździk”. Obecnie zestawy BM-21 są sukcesywnie zastępowane przez zestawy WR-40 Langusta.

BM-21 (fot. z zasobów 5 pa)

2S1 "Goździk" (fot. z zasobów 5 pa)

WR-40 Langusta nowy sprzęt dywizjonu artylerii rakietowej (fot. z zasobów 5 pa)
POCZET DOWÓDCÓW
- ppłk Iwan ŚWIRYN ( 1944 - 1945 )
- ppłk Piotr BORSUCH ( 1945 - 1946 )
- ppłk Mieczysław HUBERT ( 1946 )
- mjr Szczepan MALINOWSKI ( 1946 - 1949 )
- ppłk Leopold ŁOZIŃSKI ( 1949 - 1950 )
- ppłk Grzegorz MATKOWSKI ( 1950 - 1954 )
- mjr Stanisław KARAŚ ( 1954 - 1955 )
- mjr Zdzisław SKOTNICKI ( 1955 - 1957 )
- ppłk Mieczysław CZUBENKO ( 1957 - 1958 )
- ppłk Janusz STĘPIEŃ ( 1958 - 1965 )
- ppłk Edward MIGAJ ( 1965 - 1967 )
- ppłk dypl. Antoni SKIBIŃSKI ( 1967 - 1970 )
- płk dypl. Janusz ŁUCZYK ( 1970 - 1974 )
- ppłk Henryk CZERNIAWSKI ( 1974 - 1977 )
- mjr Jan Gwóźdż (1977 - 1983)
- ppłk Tadeusz Więcek (1983 - 1988)
- ppłk Stanisław Jodłowski (1988 - 1991)
- ppłk Zygmunt Siudak (1991 - 1995)
- mjr Stanisław Butlak (1995 - 2003)
- płk Jarosław Mrowiec (2003 - )
- płk dypl. Sławomir Owczarek (? - 5.IX.2013)
- płk Zenon Wiśniewski ( 5.IX.2013 - 1.IV.2016)
- płk Jacek Kiliński (1.IV.2016 - 5.XI.2018)
- płk Sławomir Kula (5.XI.2018 - 30.IX.2021)
- płk Grzegorz Parol (30.IX.2021 - 28.V.2024)
- płk Stefan Bednarczyk (28.V.2024 - obecnie)
PODPORZĄDKOWANIE
5. Dywizja Piechoty (1944 - 30.IX.1950)
4. Dywizja Piechoty (30.IX.1950 - 30.X.1962)
4. Dywizja Zmechanizowana (30.X.1962 - 30.VI.1990)
5. Dywizja Zmechanizowana (30.VI.1990 - 2001)
11.Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego (2001 – 31.XII.2011)
4. Dywizja Piechoty (30.IX.1950 - 30.X.1962)
4. Dywizja Zmechanizowana (30.X.1962 - 30.VI.1990)
5. Dywizja Zmechanizowana (30.VI.1990 - 2001)
11.Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego (2001 – 31.XII.2011)
Dowództwo Wojsk Lądowych (1.I.2012 - 17.X.2013)
12.Szczecińska Dywizja Zmechanizowana im. Bolesława Krzywoustego (17.X.2013 – obecnie)
Dziękuję serdecznie Panu majorowi Tomaszowi Klóskowskiemu za świetny materiał zdjęciowy.
© Copyright by www.jednostki-wojskowe.pl Wszystkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie i publikowanie w całości oraz w części bez zgody autora zabronione. Wszystkie teksty, artykuły, fotografie, oraz pozostałe materiały zamieszczone na stronie www.jednostki-wojskowe.plobjęte są prawami autorskimi.